مرد تنها -

عاشقانگی های مرد تنها

بهترین جای جهان ( 2 )

سلام دوستای گلم...سپاس از حضور و البته نظراتتون توی پست قبلی

این نظر مهمونای عزیز خونۀ منه :

هر جا که به خدا نزدیکتر باشه ( شاید قلب عاشقا ) ، هر جا که دل آروم بگیره ، جایی که بی معرفت نباشه ، جایی که تو رو یاد عزیزات بندازه ، جایی که خلا نبودن دیگران رو پر کنه ، جایی که رد پای پدران ماست و صدای لالایی مادران ما ، همونجا که همیشه بودیم و هستیم ( و به قول سارا همونجا می میریم ) ایران ... یکی گفت گیلان و یکی رشت

منم سکوت می کنم . . . آخه شاملو بزرگ می گه:

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان

و شگفتی های بر زبان نیامده

اینم نظر شهیار قنبری :

بهترين جاي جهان فرصت ِ آغوش ِ تو

من که خیلی برای فضاهای ساده اما عاشقونۀ این ترانه لحظه شماری می کنم ( البته انتظار ندارم همون حسی که من به شهیار قنبری ، ترانه هاش و ترانه خونی هاش دارم رو داشته باشید ، اما اگه توی لحظه های پر از عشق هستید یا اینکه دوست دارید باشید شنیدن این ترانه رو بهتون توصیه می کنم – یه توصیۀ دوستانه و عاشقونه )

در شب ِ بي‌نئون كنار ِ رهبران

رو به هر موعظه در قصر ِ واتيكان

ته ِ ايستگاه در فرودگاه

در آسانسور سر ِ چارراه

بغلم كن – بغلم کن

وسط ِ جريمه سر ِ هر امتحان

آخر ِ خط ِ شب معبد ِ شاعران

پاي ديوار سر ِ بازار

نوك ِ تپه زير ِ رگبار

بغلم كن – بغلم کن

بهترين جاي جهان فرصت ِ آغوش ِ تو

مثل ِ يك در، پشت ِ سر خوش‌صداتر بسته شو

روز ِ كنكور شب ِ بي‌ماه

ته ِ موزه در ورزشگاه

بغلم كن - بغلم كن - بغلم كن

به رسم ِ مرغ ِ دريايي پُر از پَر ِ تماشايي

به سوز ِ ساز ِ تنهايي در اين سيلاب ِ زيبايي

برقص - برقص - برقص

به پيچ و تاب ِ يك پيچك به شكل ِ آخرين ميخك

به ياد ِ شمعي در رگبار دو سايه، در هم، بر ديوار

برقص - برقص - برقص

بغلم كن...

کلی زمان و مکان آشنا;ایستگاه،فرودگاه،آسانسور،چهارراه،موقع جریمه،وقت امتحان،توی بازار...چه جاهایی برای چشیدن طعم آغوش و حس کردن یه بغل آرامش

+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/12/08ساعت 0:8 توسط مرد تنها |