خدا بیامرزه رفتگان شما رو ...ما یه فامیلی داشتیم به نام عباس قلی شصتچی معروف بود به ژول ورن.

نویسنده بود ; از اون خوب خوباش. البته قبل از تولد بنده عمرشو داد به اجداد بزرگوار ما.

اما هنوزم کتاباش چاپ می شه.در اون زمان کتاب هاش به خاطر خلاقیت ذهنی ایشون دراختراع و  نوآوری ابزار و دستگاه هایی که هنوز فکرش هم اختراع نشده بود مورد توجه عموم بود...اما رفته رفته با شکوفایی دنیای علم،این ابداعات وجهۀ خودشونو از دست دادن و ردۀ سنی این کتاب ها به گروه الف و ب و ج رسید (دوران دبستان و همونورا).

مثلآ ایدۀ سفر به ماه با موشک،رفتن به اعماق ته دریا با زیر دریایی یا نفوذ به درونیات زمین از جملۀ همین نوآوری هاست،اون هم سال ها قبل از اختراع در عالم واقع(حالا به روی خودمون نمیاریم که زیر دریایی رو از طرح های یکی دیگه از آشنایان ما که شما به نام داوینچی می شناسید سرقت ادبی کرد)

...و باز هم با پیشرفت علم و تبادلات علمی با دنیای اونور مرگ از جمله توسط پیامک،در همین ایام عید بر سر مزار، آخرین دست نوشتۀ خود را البته در ادامۀ داستان " دور دنیا در شصت روز(همیشه به نام فامیل واقعی خودش افتخار می کرد) " برای بنده از دیار باقی پیامکید،با نام " دور ایران با صد لیتر"

گویا خبر صد لیتر افتخاری بنزین که به عنوان عیدی به دارندگان کارت سوخت اهدا شد در آن سوی آب ها...نه،ببخشید...در آن سوی عمر هم موجی از خوشحالی را به پا کرده.

راستی تا یادم نرفته...بعد از گذشت یک قرن و کلی روش،همین پیش پای شما رکورد دور دنیا زدن به شصت روز رسید.امیدوارم این داستان جدید ژولی جان زودتر از این ها به وقوع برسد.مثلآ با کوچک نمودن ایران یا گاز سوز کردن خودروها(اینجوری بدون صد لیتر هم امکان دور ایران زدن هست،اگر که گاز خودروها تامین شود)

همۀ این ها را گفتم که آمادگی چاپ اثر جدید همان ژول ورن خودتان را داشته باشید...به زودی